یک مطالعه جدید بر روی بیش از ۴۷۰۰ زن یائسه نشان داده است که یائسگی زودرس و افسردگی به تنهایی و به طور همزمان با افزایش خطر مرگ و میر مرتبط هستند. این تحقیق به ویژه بر روی زنانی که هر دو این شرایط را تجربه کردهاند، تمرکز کرده و نشان میدهد که این گروه با خطر مرگ و میر حدود پنج برابر بیشتر نسبت به زنانی که هیچیک از این عوامل را ندارند، مواجه هستند.
در این مطالعه، محققان دادههای نظرسنجی سلامت از زنان یائسه بالای ۴۰ سال را تجزیه و تحلیل کردند و سوابق مرگ و میر را برای بیش از یک دهه دنبال کردند. سن یائسگی در این زنان متفاوت بود. یائسگی زودرس به عنوان پایان دوره قاعدگی قبل از ۴۰ سالگی تعریف شده و افسردگی با استفاده از یک پرسشنامه استاندارد ارزیابی شده است.
زنان بر اساس این دو عامل به چهار گروه تقسیم شدند: زنانی که یائسگی زودرس و افسردگی داشتند، بالاترین خطر مرگ و میر را داشتند. در مقایسه با زنانی که هیچیک از این عوامل را نداشتند، زنانی که فقط یائسگی زودرس را تجربه کرده بودند، بیش از دو برابر خطر مرگ از هر دلیلی را داشتند. افسردگی به تنهایی نیز با خطر بالاتر مرگ و میر مرتبط بود و این زنان ۶۴ درصد بیشتر در معرض خطر مرگ بودند.
این مطالعه به صورت مشاهدهای انجام شده و بنابراین نمیتواند به طور قطعی بگوید که آیا هر یک از این عوامل به طور مستقیم باعث افزایش خطر مرگ میشوند یا خیر. با این حال، ارتباط قوی بین این عوامل و خطر مرگ در طول دوره مطالعه وجود دارد.
محققان بر این باورند که تغییرات هورمونی و افسردگی ممکن است بر جنبههای مشابهی از سلامت تأثیر بگذارند. استروژن نقش مهمی در خلق و خو و عملکرد قلبی عروقی دارد و کاهش زودهنگام آن در یائسگی زودرس میتواند تأثیراتی فراتر از سلامت تولید مثل داشته باشد. افسردگی همچنین میتواند بر خواب، فعالیت بدنی و پیگیری مراقبتهای پزشکی تأثیر بگذارد که همه اینها میتوانند در سلامت بلندمدت نقش داشته باشند.
این تحقیق یادآور این است که سلامت جسمی و روانی سیستمهای جداگانهای نیستند و باید در گفتگوهای مربوط به مراقبتهای بهداشتی مورد توجه قرار گیرند.



