تحقیقات جدید نشان میدهد که صرف زمان در تنهایی و در طبیعت میتواند به کاهش احساس تنهایی کمک کند. مطالعهای که در نشریه Health and Place منتشر شده، نشان میدهد که گذراندن وقت در کنار دریاچهها با کاهش احساس تنهایی مرتبط است. جالب اینجاست که اجتماعی شدن عامل اصلی این کاهش احساس تنهایی نیست؛ بلکه ارتباط عاطفی با طبیعت و وابستگی به یک مکان خاص، از جمله عواملی هستند که بیشترین ارتباط را با کاهش احساس تنهایی دارند.
این تحقیق بر روی ۲۵۴۴ نفر از ساکنان نروژ که در کنار بزرگترین دریاچه این کشور زندگی میکنند، انجام شده است. شرکتکنندگان گزارش دادهاند که چه میزان از وقت خود را به فعالیتهایی مانند پیادهروی در کنار دریاچه، شنا، قایقسواری و ماهیگیری اختصاص دادهاند و آیا این فعالیتها را به تنهایی انجام دادهاند یا نه.
نتایج تحقیق
نتایج نشان میدهد که احساس ارتباط با طبیعت، که به عنوان حس نزدیکی به حیوانات، گیاهان و دنیای زنده توصیف میشود، بیشترین ارتباط را با کاهش احساس تنهایی دارد. همچنین وابستگی به یک مکان خاص، مانند دریاچه، نیز با کاهش احساس تنهایی مرتبط است، بهویژه در مواردی که فرد احساس قطع ارتباط با جامعه را دارد.
همه فعالیتها تأثیر یکسانی ندارند. پیادهروی در کنار دریاچه، لذت بردن از زندگی در کنار آب و پیادهروی روی یخ، ارتباط قویتری با احساس نزدیکی به طبیعت دارند. جالب است که فعالیتهای ورزشی در کنار دریاچه، ارتباط ضعیفتری با این احساس دارند. محققان بر این باورند که این ممکن است به دلیل نوع توجهی باشد که در این فعالیتها وجود دارد؛ فعالیتهایی که شامل توجه حسی و قدردانی زیباییشناختی هستند، به عمق ارتباط با طبیعت کمک میکنند.
چرا طبیعت به ما احساس ارتباط بیشتری میدهد؟
محققان دو نوع ارتباط را در این زمینه شناسایی کردهاند:
- ارتباط درونی: تنهایی به شما فضای ذهنی میدهد تا توجه خود را به محیط اطراف معطوف کنید، نه به گفتگو یا حواسپرتی. این میتواند به تفکر، وضوح ذهنی و تنظیم عواطف کمک کند.
- ارتباط بیرونی: احساس وابستگی عاطفی به یک مکان، چه دریاچه، مسیر پیادهروی یا نیمکت پارک باشد، حس تعلقی ایجاد میکند که به حضور دیگران وابسته نیست.
این توضیح میدهد که چرا تأثیر این فعالیتها زمانی که افراد به تنهایی در طبیعت وقت میگذرانند، قویتر است. بدون عنصر اجتماعی، فضای بیشتری برای بروز حس یکپارچگی با طبیعت وجود دارد.
تنهایی در مقابل انزوا
مهم است که تفاوت بین تنهایی و انزوا را درک کنیم. تنهایی انتخابی است و زمان به تنهایی که احساس بازسازی میکند، در حالی که انزوا غیرارادی است و حس دردناکی از قطع ارتباط با دیگران را به همراه دارد. محققان تأکید میکنند که هم زمان بیش از حد و هم زمان کم به تنهایی میتواند مضر باشد.
چگونه این را در عمل پیاده کنیم؟
اگر به آزمایش این موضوع برای خودتان علاقهمند هستید، میتوانید زمانهایی را برای گذراندن در طبیعت به تنهایی اختصاص دهید. هدف این نیست که بیشتر از قبل خود را منزوی کنید، بلکه باید به زمانهایی که به تنهایی میگذرانید، توجه بیشتری داشته باشید. برای افرادی که در زندگی شلوغی قرار دارند، این یک یادآوری است که حتی قدم زدن در بیرون، حتی به تنهایی، میتواند یکی از بهترین کارهایی باشد که میتوانید انجام دهید و راهی برای زندگی روانشناختی غنیتر باشد.
