تحقیقات جدید نشان می‌دهد که کاهش قدرت عضلانی می‌تواند با افزایش ۴۲ درصدی خطر زوال عقل مرتبط باشد. در حالی که معمولاً در بحث‌های مربوط به حفاظت از مغز در سنین بالا، موضوعاتی مانند خواب، ورزش، فشار خون و تغذیه مطرح می‌شود، قدرت عضلانی کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد. این تحلیل جدید نشان می‌دهد که باید به این موضوع توجه بیشتری شود.
محققان در این مطالعه به بررسی ارتباط بین کاهش عضلات و چربی اضافی بدن با خطر زوال عقل پرداخته‌اند. نتایج نشان می‌دهد که از دست دادن عضلات به طور مداوم با افزایش خطر زوال عقل مرتبط است، در حالی که ارتباط چاقی با زوال عقل بسته به سن متفاوت است.
جزئیات مطالعه
این مطالعه شامل یک مرور سیستماتیک و متا-تحلیل بود که در آن نتایج ۸۳ مطالعه همگن جمع‌آوری و ترکیب شد تا الگوی بزرگتری شناسایی شود. از این تعداد، ۱۴ مطالعه به بررسی سارکوپنی (کاهش توده و قدرت عضلانی مرتبط با سن) و ۷۲ مطالعه به چاقی پرداخته‌اند. همچنین ۴ مطالعه به چاقی سارکوپنی، که ترکیبی از توده عضلانی کم و چربی اضافی است، پرداخته‌اند.
محققان به دنبال بررسی این بودند که آیا عضلات و چربی به شیوه‌های مختلف با زوال عقل مرتبط هستند، زیرا شاخص توده بدنی (BMI) فقط وزن را نسبت به قد نشان می‌دهد و نمی‌تواند تشخیص دهد که این وزن ناشی از عضله است یا چربی بدن.
نتایج کلیدی
افرادی که دچار سارکوپنی هستند، ۴۲ درصد بیشتر از افرادی که این مشکل را ندارند، در معرض خطر زوال عقل قرار دارند. این ارتباط در بزرگسالان میانسال و سالمند مشاهده شده است. همچنین این ارتباط برای زوال عقل عروقی، که ناشی از آسیب به عروق خونی در مغز است، حتی قوی‌تر بود و خطر آن ۷۰ درصد افزایش یافت.
در مورد چاقی، ارتباط آن با زوال عقل پیچیده‌تر است. در بزرگسالان زیر ۶۵ سال، چاقی با خطر کمی بالاتر زوال عقل مرتبط بود، در حالی که در افراد ۶۵ سال و بالاتر، چاقی با خطر کمتری مرتبط بود. این بدان معنا نیست که وزن اضافی از مغز محافظت می‌کند، زیرا ممکن است کاهش وزن غیرارادی در مراحل اولیه زوال عقل رخ دهد.
چرا عضلات برای مغز مهم هستند
عضلات تنها به حرکت کمک نمی‌کنند، بلکه بافتی متابولیک فعال هستند که با سایر بخش‌های بدن ارتباط برقرار می‌کند. زمانی که عضلات منقبض می‌شوند، مولکول‌های سیگنال‌دهنده‌ای به نام میوکاین‌ها آزاد می‌کنند که برخی از آن‌ها می‌توانند بر عملکرد مغز تأثیر بگذارند. حفظ عضلات همچنین فعالیت بدنی را آسان‌تر می‌کند که به سلامت متابولیک و جریان خون به مغز کمک می‌کند.
این مطالعه نشان می‌دهد که حفظ قدرت عضلانی می‌تواند یکی از راه‌های حمایت از مغز در سنین بالا باشد. در حالی که این تحقیق ثابت نمی‌کند که حفظ عضلات از زوال عقل جلوگیری می‌کند، اما به شواهدی اضافه می‌کند که نشان می‌دهد عضلات باید در بحث‌های مربوط به پیری و سلامت مغز مورد توجه قرار گیرند.
