تحقیقات جدید نشان میدهد که استرس مزمن میتواند تأثیرات متفاوتی بر سلامت شناختی افراد در سنین بالا داشته باشد. در این مطالعه که بر روی ۳۸۷۳ بزرگسال بالای ۵۰ سال انجام شد، مشخص شد که ارتباط بین استرس مزمن و تغییرات شناختی در گروههای مختلف متفاوت است، در حالی که حمایت اجتماعی تأثیر مثبتی بر کاهش این تغییرات دارد.
این مطالعه بخشی از پروژه «مطالعه سلامت و پیری مغز» در منطقه دالاس/فورتورث بود. شرکتکنندگان شامل بزرگسالان غیر اسپانیایی سفیدپوست، غیر اسپانیایی سیاهپوست و اسپانیاییتبار بودند و هیچیک از آنها در آغاز مطالعه دچار زوال عقل نبودند. هر دو سال یکبار، شرکتکنندگان آزمونهای حافظه، توجه، زبان و عملکرد اجرایی را انجام دادند و همچنین به سؤالاتی درباره استرس مزمن، مشکلات مالی، نگرانیهای بهداشتی و مسئولیتهای مراقبتی پاسخ دادند.
یافتههای کلیدی
نتایج نشان داد که استرس مزمن در کل گروه بهطور قابل توجهی با کاهش شناختی بیشتر مرتبط نبود. اما در بررسی گروههای خاص، تفاوتهایی مشاهده شد. زنان با استرس مزمن بیشتر، کاهش بیشتری در توجه و زبان را نسبت به مردان تجربه کردند. در میان شرکتکنندگان اسپانیاییتبار، استرس مزمن بالاتر با کاهش بیشتری در حافظه نسبت به شرکتکنندگان غیر اسپانیایی سفیدپوست مرتبط بود. اما ارتباط معناداری بین استرس و کاهش حافظه در شرکتکنندگان غیر اسپانیایی سیاهپوست مشاهده نشد.
حمایت اجتماعی تأثیر بیشتری داشت. افرادی که از دوستان، خانواده یا دیگر روابط خود حمایت بیشتری دریافت کردند، کاهش کمتری در توجه را در طول زمان تجربه کردند، بدون توجه به جنسیت یا گروه نژادی.
چرا استرس بهطور متفاوت بر سلامت شناختی تأثیر میگذارد؟
این مطالعه نمیتواند بهطور دقیق توضیح دهد که چرا این الگوها به وجود آمدهاند. استرس مزمن بهطور مکرر سیستمهای پاسخ استرسی بدن را فعال میکند و فعال نگهداشتن این سیستمها برای مدت طولانی ممکن است بر فرآیندهای مربوط به سلامت مغز تأثیر بگذارد. همچنین، استرس تحت تأثیر شرایط اجتماعی، فشارهای مالی، تبعیض و روابط روزمره قرار دارد.
با این حال، این مطالعه بهعنوان یک مطالعه مشاهداتی، تنها میتواند ارتباطات را نشان دهد و نمیتواند ثابت کند که استرس مزمن باعث کاهش شناختی شده است. همچنین، استرس و حمایت اجتماعی بهطور خودگزارشدهی اندازهگیری شدهاند و شرکتکنندگان بهطور کلی استرس کمی و حمایت اجتماعی بالایی را گزارش کردند.
نتیجهگیری
استرس مزمن ممکن است تأثیرات متفاوتی بر سلامت شناختی در گروههای مختلف داشته باشد، اما حمایت اجتماعی ارتباطی پایدارتر با توجه در طول زمان نشان میدهد. حفظ ارتباطات اجتماعی میتواند راهی ساده برای حمایت از سلامت مغز در سنین بالا باشد.



