تحقیقات جدید نشان می‌دهد که مشکلات رایج سلامت روان ممکن است نسبت به یک دهه پیش، مدت زمان بیشتری ادامه پیدا کنند و همیشه به همان شکل قبلی بازنگردند.
بر اساس یک مطالعه اخیر در هلند، محققان دریافتند که اختلالات سلامت روان، از جمله اضطراب و اختلالات خلق و خو، ممکن است به طور مداوم وجود داشته باشند. در این مطالعه، داده‌های نظرسنجی سلامت روان هلند که یک مطالعه بزرگ جمعیتی است، مورد بررسی قرار گرفت. دو گروه از بزرگسالان که در زمان‌های مختلف در این نظرسنجی شرکت کرده بودند، مقایسه شدند.
گروه اول شامل ۶۶۴۶ بزرگسال بود که حدود ۱۲ سال پیش ارزیابی شدند. گروه دوم شامل ۶۱۹۴ بزرگسال بین ۱۸ تا ۷۵ سال بود که بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ مصاحبه شدند و به مدت سه سال پیگیری شدند. محققان بر روی اختلالات اضطراب، خلق و خو و مصرف مواد تمرکز کردند و بررسی کردند که آیا افرادی که در ابتدا یکی از این اختلالات را داشتند، در طول پیگیری همچنان با اختلال سلامت روان مواجه بودند یا خیر.
نتایج نشان داد که ۴۲.۷٪ از بزرگسالان ۱۸ تا ۶۴ ساله در گروه اول، در طول پیگیری همچنان با اختلال مواجه بودند، در حالی که این عدد در گروه دوم به ۵۷.۹٪ افزایش یافت. این افزایش همچنین در اختلالات اضطراب و خلق و خو مشاهده شد. اختلالات مصرف مواد نیز در گروه دوم بیشتر پایدار بودند، هرچند که این تفاوت پس از در نظر گرفتن سن و جنسیت دیگر از نظر آماری معنادار نبود.
نکته مهم دیگر این است که مشکلات سلامت روان همیشه به همان تشخیص قبلی بازنگردند. به عنوان مثال، فردی که در ابتدا دارای اختلال اضطراب بود، ممکن است بعداً معیارهای اختلال خلق و خو را برآورده کند. بنابراین اگر محققان فقط بررسی کنند که آیا تشخیص اولیه بازگشته است، ممکن است افرادی که هنوز با اختلال سلامت روان مواجه هستند، اما به شکل دیگری، را از دست بدهند.
اختلالات اضطراب، افسردگی و مصرف مواد می‌توانند همپوشانی داشته باشند و برخی افراد ممکن است همزمان با بیش از یک اختلال مواجه شوند. این بدان معناست که علائم می‌توانند در طول سال‌ها تغییر کنند بدون اینکه الگوی مشخصی از پایان یک اختلال و شروع اختلالی کاملاً جداگانه وجود داشته باشد.
عوامل مختلفی نیز با مشکلات سلامت روان پایدارتر مرتبط بودند. بزرگسالان جوان‌تر، افرادی که در شهرها زندگی می‌کنند، کسانی که تجربه آسیب‌های دوران کودکی داشته‌اند و افرادی که تقریباً هر روز از مواد مخدر استفاده می‌کنند، بیشتر احتمال دارد که علائم مداوم داشته باشند. اینها ارتباطات هستند و نه اثبات اینکه هر یک از این عوامل باعث می‌شوند علائم ادامه پیدا کنند.
این مطالعه همچنین نمی‌تواند توضیح دهد که چرا پایداری در طول ۱۲ سال افزایش یافته است. تغییرات در آگاهی از سلامت روان، تشخیص، درمان یا شرایط اجتماعی گسترده‌تر می‌تواند در این زمینه نقش داشته باشد.
اگر علائم شما تغییر کرد، نیازی نیست تا زمانی که به شدت دچار مشکل شدید، صبر کنید. چند اقدام عملی می‌تواند به شما کمک کند تا بفهمید چه اتفاقی در حال وقوع است. به یاد داشته باشید که علائم سلامت روان همیشه به همان شکل بازنمی‌گردند و این می‌تواند مسیر پیش رو را کمتر واضح کند. کنجکاوی در مورد تغییرات علائم و درخواست حمایت در زمان نیاز می‌تواند به شما کمک کند تا به آنچه در حال وقوع است پاسخ دهید، به جای اینکه منتظر بمانید تا اوضاع به شدت دشوار شود.
