انارها به عنوان یک ماده غذایی مفید برای قلب شناخته می‌شوند، به ویژه به دلیل غنای آن‌ها از ترکیبات گیاهی به نام پلی‌فنول‌ها. اما به نظر می‌رسد که فواید واقعی این میوه نه تنها از خود آن، بلکه از آنچه که باکتری‌های روده پس از مصرف آن انجام می‌دهند، ناشی می‌شود.
یک مطالعه جدید به بررسی تأثیر یکی از این ترکیبات تولید شده توسط باکتری‌های روده بر سلامت شریان‌ها در موش‌ها پرداخته است. این تحقیق می‌تواند نگرش ما به رژیم غذایی و بیماری‌های قلبی را تغییر دهد.
درباره مطالعه
انارها سرشار از پلی‌فنول‌ها هستند، اما بدن انسان نمی‌تواند بیشتر آن‌ها را به‌طور مستقیم جذب کند زیرا اندازه آن‌ها بزرگ است. در عوض، باکتری‌های روده این ترکیبات را به مولکول‌های کوچکتر به نام یورولیتین‌ها تجزیه می‌کنند. محققان دانشگاه کاردیف به دنبال شناسایی ترکیباتی بودند که واقعاً به محافظت از شریان‌ها کمک می‌کنند. آن‌ها پلی‌فنول‌های اصلی انار و چندین محصول تجزیه آن‌ها را بر روی سلول‌های انسانی در آزمایشگاه آزمایش کردند و بررسی کردند که آیا این ترکیبات می‌توانند آسیب سلولی را کاهش دهند، التهاب را آرام کنند و از جذب کلسترول مضر توسط سلول‌ها جلوگیری کنند. یورولیتین A در این آزمایش‌ها بهترین نتیجه را به دست آورد.
محققان سپس این ترکیب را به موش‌هایی که به انسداد شریان‌ها مستعد بودند، دادند و آن‌ها را به مدت ۱۲ هفته با رژیم غذایی پرچرب تغذیه کردند. نتایج نشان داد که موش‌هایی که یورولیتین A دریافت کرده بودند، به‌طور قابل توجهی کمتر دچار تجمع پلاک در شریان‌ها شدند. پلاک‌های آن‌ها کوچکتر و شریان‌هایشان کمتر مسدود شده بود.
نکته جالب این است که درون این پلاک‌ها تغییرات مثبتی مشاهده شد. گروهی که یورولیتین A دریافت کرده بودند، تعداد کمتری از سلول‌های ایمنی داشتند، به‌ویژه از نوعی که باعث التهاب و احتمال شکستن پلاک‌ها می‌شود. در عین حال، پلاک‌های آن‌ها دارای اجزای تثبیت‌کننده بیشتری (سلول‌های عضلانی و کلاژن) بودند که به حفظ آن‌ها در وضعیت سالم و با خطر کمتر از شکست کمک می‌کند. هیچ‌یک از این تغییرات به سطح کلسترول مربوط نمی‌شد و موش‌ها هیچ تغییراتی در کلسترول کل، LDL، HDL یا تری‌گلیسیریدها نشان ندادند. این حفاظت به‌طور کامل ناشی از کاهش التهاب و آسیب سلولی بود، نه از کاهش چربی‌های خون.
این یافته‌ها برای انسان‌ها چه معنایی دارد؟
این مطالعه روی موش‌ها انجام شده است، بنابراین نمی‌توان به‌طور قطع گفت که آیا اثرات مشابهی در انسان‌ها نیز وجود خواهد داشت یا خیر. اما دلایلی برای خوش‌بینی محتاطانه وجود دارد. دوز مورد استفاده محققان معادل حدود ۴ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم در روز برای انسان‌ها است، سطحی که در حال حاضر در آزمایش‌های بالینی برای فواید دیگر مانند سلامت عضلانی و پیری در حال آزمایش است. آزمایش‌های انسانی دوزهایی در حدود ۱۰۰۰ میلی‌گرم در روز را برای دوره‌های مختلف از ۲۸ روز تا چهار ماه استفاده کرده‌اند که بهبودهایی در عملکرد عضلانی و سلامت میتوکندری را نشان داده است. بنابراین می‌دانیم که این ترکیب برای انسان‌ها ایمن و قابل جذب است؛ اما هنوز داده‌های خاصی در مورد پلاک‌های شریانی در دسترس نیست.
مکانیسم‌هایی که یورولیتین A تحت تأثیر قرار می‌دهد (التهاب، استرس اکسیداتیو، فعالیت سلول‌های ایمنی) همان‌هایی هستند که در بیماری‌های قلبی انسان‌ها دخیل هستند. و این واقعیت که حفاظت به تغییرات کلسترول وابسته نبود، واقعاً امیدوارکننده است: این نشان می‌دهد که راهی متفاوت و مکمل برای حفاظت از قلب وجود دارد که فراتر از رویکرد استاندارد «کاهش کلسترول» است.
چرا باکتری‌های روده شما ممکن است تعیین‌کننده میزان سود شما باشند
یورولیتین A در واقع در انار وجود ندارد. باکتری‌های روده شما باید آن را پس از مصرف پلی‌فنول‌های میوه تولید کنند. و همه افراد به‌طور یکسان این کار را انجام نمی‌دهند. برخی افراد باکتری‌های مناسب برای تولید مقادیر زیادی یورولیتین A را دارند؛ در حالی که برخی دیگر این‌گونه نیستند. این ممکن است توضیح دهد که چرا مطالعات در مورد انار و سلامت قلب نتایج متفاوتی داشته‌اند. همان میوه ممکن است بسته به اینکه چه کسی آن را مصرف می‌کند، تأثیرات بسیار متفاوتی داشته باشد.
انارها یکی از غنی‌ترین منابع غذایی پلی‌فنول‌هایی هستند که می‌توانند به یورولیتین A تبدیل شوند. در حالی که این مطالعه ترکیب ایزوله شده را آزمایش کرد، مسیر بیولوژیکی واضح است: پلی‌فنول‌های انار توسط باکتری‌های روده در برخی افراد به یورولیتین A تجزیه می‌شوند. برای کسانی که می‌خواهند راهی مستقیم‌تر داشته باشند، مکمل‌های یورولیتین A در انسان‌ها برای سلامت عضلانی و عملکرد میتوکندری آزمایش شده‌اند، هرچند هنوز به‌طور خاص برای سلامت شریان‌ها آزمایش نشده‌اند.
این تحقیق نشان می‌دهد که فواید قلبی انار ممکن است کمتر به خود میوه وابسته باشد و بیشتر به این بستگی داشته باشد که آیا روده شما می‌تواند آن را به یورولیتین A تبدیل کند یا خیر. در موش‌های مستعد بیماری شریانی، این ترکیب پلاک‌ها را کوچک کرده و التهاب را کاهش داد بدون اینکه به سطح کلسترول‌ها دست بزند. مطالعات انسانی در مورد سلامت شریان‌ها هنوز مورد نیاز است، اما یافته‌ها به یک ارتباط جالب بین روده و قلب اشاره می‌کنند که ارزش پیگیری دارد.
