تحقیقات جدید نشان می‌دهد که شرکت در فعالیت‌های متنوع و تحریک‌کننده در میانسالی—مانند سفر، موسیقی و برقراری ارتباط اجتماعی—می‌تواند به حفظ سلامت شناختی کمک کند و این تأثیر ممکن است بیشتر از عوامل ژنتیکی باشد.
مطالعه‌ای که توسط دانشگاه ترینیتی دوبلین انجام شده، به بررسی ارتباط فعالیت‌های میانسالی (مانند سفر، نواختن ساز و گذراندن وقت با دوستان) با عملکرد شناختی در سنین بالاتر پرداخته است. این مطالعه نشان می‌دهد که این دهه‌ها بهترین زمان برای اولویت‌بندی لذت بردن از زندگی هستند.
روش تحقیق
محققان مدت‌هاست که می‌دانند برخی از عوامل سبک زندگی می‌توانند از زوال شناختی جلوگیری کنند، اما کمتر به این موضوع پرداخته شده که کدام فعالیت‌ها بیشترین اهمیت را دارند و آیا می‌توانند ریسک ژنتیکی را جبران کنند. برای بررسی این موضوع، تیم تحقیقاتی ۷۰۰ بزرگسال با سلامت شناختی مناسب بین ۴۰ تا ۵۹ سال از ایرلند و بریتانیا را مورد مطالعه قرار دادند. حدود یک سوم از شرکت‌کنندگان حامل ژن APOE ε4 بودند که به‌عنوان شناخته‌شده‌ترین عامل خطر ژنتیکی برای بیماری آلزایمر شناخته می‌شود.
محققان به ارزیابی هفت نوع فعالیت سبک زندگی پرداختند: برقراری ارتباط اجتماعی، نواختن ساز، سرگرمی‌های هنری، فعالیت‌های بدنی، مطالعه، یادگیری یک زبان دوم و سفر. آن‌ها همچنین عوامل خطر قابل تغییر مضر، از جمله علائم افسردگی، آسیب مغزی، دیابت، فشار خون بالا، خواب نامناسب و اختلال شنوایی را مورد بررسی قرار دادند.
تنوع ممکن است مهم‌تر از ژنتیک باشد
شرکت‌کنندگانی که در فعالیت‌های متنوع و تحریک‌کننده شرکت کردند، عملکرد شناختی بهتری نسبت به افرادی که فقط بر یک یا دو عادت تمرکز کردند، نشان دادند، صرف‌نظر از پروفایل ریسک ژنتیکی آن‌ها. به‌ویژه، این عوامل سبک زندگی ارتباط مثبت قوی‌تری با شناخت نشان دادند تا ارتباط منفی مرتبط با داشتن ژن APOE ε4. بنابراین، زندگی با سبک متنوع و فعال ممکن است به کاهش آسیب‌پذیری‌های ارثی کمک کند.
فعالیت‌های مختلف به حوزه‌های شناختی متفاوتی می‌پردازند. نواختن ساز حافظه و مهارت‌های حرکتی ظریف را به چالش می‌کشد؛ برقراری ارتباط اجتماعی، تنظیم عواطف و ارتباطات را تقویت می‌کند؛ سفر، مغز را در معرض محیط‌های جدید و چالش‌های حل مسئله قرار می‌دهد. ترکیب این فعالیت‌ها یک ذخیره شناختی وسیع‌تر ایجاد می‌کند که به مغز کمک می‌کند تا در طول زمان مقاوم بماند.
هفت عادت مرتبط با بهبود شناخت
مزیت این فعالیت‌ها در ترکیب چندین عادت به یک سبک زندگی غنی و فعال نهفته است که نه تنها از سلامت شناختی بلکه از طول عمر و رفاه کلی نیز حمایت می‌کند.
این موضوع برای افرادی با ریسک ژنتیکی چه معنایی دارد
در حالی که همه می‌توانند از عادت‌های محافظت‌کننده مغز بهره‌مند شوند، این موضوع برای افرادی که ریسک ژنتیکی بالاتری دارند (مانند حاملان ژن APOE4) به‌ویژه اهمیت دارد. یک مطالعه منتشرشده در JAMA نشان داد که اتخاذ انتخاب‌های سبک زندگی مناسب می‌تواند خطر زوال عقل را کاهش دهد، صرف‌نظر از ریسک ژنتیکی فرد. با این حال، پیروی از عادت‌های نامطلوب و داشتن ریسک ژنتیکی بالا به‌طور قابل توجهی خطر زوال عقل را افزایش می‌دهد.
نتیجه‌گیری
این تحقیق به ما یادآوری می‌کند که سلامت مغز چیزی است که می‌توانیم در میانسالی به‌طور فعال بسازیم و نه فقط چیزی که باید بعداً نگران آن باشیم. و همان عادت‌هایی که از شناخت درازمدت حمایت می‌کنند، همان‌هایی هستند که شادی را به زندگی شما می‌آورند: ارتباط با افرادی که دوستشان دارید، یادگیری چیزهای جدید، حرکت دادن بدن و کاوش در مکان‌های ناآشنا.
