تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که چاقی ممکن است پیش‌زمینه‌ای برای رفتارهای خوردن احساسی باشد، نه برعکس. در این مطالعه که بر روی بیش از ۷۰۰۰ بزرگسال انجام شد، مشخص شد که افزایش چربی بدن قبل از تغییرات در رفتارهای غذایی رخ می‌دهد.
در این تحقیق، دو نوع رفتار غذایی مورد بررسی قرار گرفت: خوردن احساسی، که به معنای خوردن در پاسخ به احساساتی مانند استرس یا ناراحتی است، و خوردن غیرقابل کنترل، که شامل خوردن بیشتر از آنچه که قصد داشتید یا احساس ناتوانی در متوقف کردن خوردن است. تحقیقات قبلی این دو رفتار را با افزایش وزن مرتبط دانسته بودند، اما مشخص نکرده بودند که کدام یک ابتدا رخ می‌دهد.
محققان داده‌های ۷۳۷۱ بزرگسال در بریتانیا را که در دو دوره زمانی تقریباً یک دهه‌ای مورد ارزیابی قرار گرفته بودند، تحلیل کردند. آن‌ها به‌طور مستقیم شاخص توده بدنی (BMI) و درصد چربی بدن شرکت‌کنندگان را اندازه‌گیری کردند و از یک پرسشنامه معتبر برای ارزیابی رفتارهای غذایی استفاده کردند. این امکان را فراهم کرد تا مشخص شود آیا ترکیب بدنی پیش‌بینی‌کننده تغییرات بعدی در رفتارهای غذایی است یا خیر.
نتایج نشان داد که افرادی که در ابتدای مطالعه دارای چربی بدن یا BMI بالاتری بودند، در سال‌های بعد افزایش بیشتری در خوردن احساسی و غیرقابل کنترل داشتند. اما برعکس، خوردن احساسی یا غیرقابل کنترل در ابتدای مطالعه پیش‌بینی‌کننده افزایش بعدی چربی بدن یا BMI نبود.
محققان به چند دلیل ممکن اشاره کردند که چرا چربی بدن ممکن است بر الگوهای خوردن تأثیر بگذارد. یکی از این دلایل هورمون لپتین است که توسط بافت چربی تولید می‌شود و به تنظیم گرسنگی و سیری کمک می‌کند. چربی بدن بیشتر معمولاً به معنای لپتین بیشتر است، اما ممکن است مغز به سیگنال‌های آن کمتر پاسخ دهد که می‌تواند بر اشتها و رفتارهای غذایی تأثیر بگذارد.
علاوه بر این، ممکن است یک جنبه روان‌شناختی نیز وجود داشته باشد. زندگی با چربی بدن بیشتر می‌تواند شامل تبعیض وزنی، نگرانی‌های مربوط به تصویر بدنی و دیگر منابع استرس باشد که می‌تواند بر رابطه فرد با غذا در طول زمان تأثیر بگذارد.
این تحقیق به این معنا نیست که شما باید هر لقمه را تحلیل کنید یا سعی کنید خوردن احساسی را از بین ببرید. غذا می‌تواند آرامش‌بخش، اجتماعی و لذت‌بخش باشد و خوردن به دلایل فراتر از گرسنگی فیزیکی بخشی از انسان بودن است. اگر متوجه شدید که خوردن احساسی به یک الگو تبدیل شده، چند استراتژی ملایم می‌تواند کمک کند.
نتیجه‌گیری این است که خوردن احساسی همیشه عامل افزایش وزن نیست که ما فرض می‌کنیم. این مطالعه نشان می‌دهد که چربی بدن ممکن است به مرور زمان بر الگوهای خوردن تأثیر بگذارد و به ما دلیلی دیگر برای جایگزینی خودسرزنشگری با کنجکاوی در زمانی که غذا و احساسات در هم تنیده می‌شوند، بدهد.
