نرخ سکته مغزی در بزرگسالان بین ۲۰ تا ۵۴ سال به طور قابل توجهی افزایش یافته است. یک مطالعه جدید که در مجله پزشکی نورولوژی منتشر شده، نشان میدهد که تعداد سکتههای مغزی در این گروه سنی در طول ۲۷ سال گذشته تقریباً دو برابر شده است.
این تحقیق که در منطقه سینسیناتی و کنتاکی شمالی انجام شده، ۲,۰۷۶ سکته مغزی نخستین را بین سالهای ۱۹۹۳ تا ۲۰۲۰ شناسایی کرده است. در سالهای ۱۹۹۳ و ۱۹۹۴، نرخ سکته مغزی ۳۳.۹ مورد در هر ۱۰۰,۰۰۰ نفر-سال بود که تا سال ۲۰۲۰ به ۶۲.۲ مورد افزایش یافته است، که نشاندهنده افزایش حدود ۸۳ درصدی است. بیشتر این افزایش ناشی از سکتههای ایسکمیک بوده که در آن جریان خون به بخشی از مغز مسدود میشود.
علاوه بر این، عوامل خطر سکته نیز در این گروه سنی افزایش یافته است. فشار خون بالا، دیابت، فیبریلاسیون دهلیزی و مصرف مواد مخدر از جمله عواملی هستند که در میان افرادی که سکته کردهاند، به طور قابل توجهی افزایش یافتهاند. به ویژه، مصرف مواد مخدر از ۴.۶ درصد در اوایل دهه ۹۰ به ۴۰.۲ درصد در سال ۲۰۲۰ رسیده است که بخش عمدهای از آن به استفاده از ماریجوانا مربوط میشود.
با این حال، محققان نمیتوانند به طور قطعی بگویند که این عوامل خطر باعث افزایش سکتهها شدهاند، زیرا دادههای مقایسهای از افرادی که سکته نکردهاند در دسترس نبوده است. اما افزایش این عوامل خطر در میان بیماران جوان یادآور این است که محافظت از قلب و عروق نباید به آینده موکول شود.
از سوی دیگر، یک تغییر مثبت در این مطالعه مشاهده شده است: نرخ مرگ و میر ۳۰ روز پس از سکته به طور ملایمی کاهش یافته است، از ۱۱.۷ درصد به ۹.۴ درصد. اما زنده ماندن از سکته به معنای عدم تأثیر بر زندگی نیست. بسته به ناحیه مغز آسیبدیده و شدت سکته، افراد ممکن است تغییرات دائمی در حرکت، گفتار، حافظه و استقلال خود تجربه کنند.
برای محافظت از خود، توجه به علائم فشار خون بالا، قند خون و کلسترول بسیار مهم است. فعالیت بدنی، عدم مصرف سیگار و مدیریت صحیح بیماریهایی مانند دیابت یا فیبریلاسیون دهلیزی نیز میتواند به کاهش خطر سکته کمک کند. همچنین، آگاهی از علائم سکته مانند افت ناگهانی صورت، ضعف در بازو، مشکل در صحبت کردن و سرگیجه میتواند به نجات جان افراد کمک کند.
این تحقیق یادآور این است که پیشگیری از سکته مغزی باید از سنین پایینتر مورد توجه قرار گیرد و مراقبت از سلامت قلب و عروق در هر سنی اهمیت دارد.



