آلودگی هوا تأثیرات عمیقی بر بدن دارد که فراتر از احساسات ظاهری مانند سوزش گلو یا آسمان مه‌آلود است. تحقیقات جدید نشان می‌دهد که این آلودگی می‌تواند بر نحوه استفاده سلول‌ها از انرژی تأثیر بگذارد و به اختلال در عملکرد میتوکندری منجر شود.
در یک مطالعه اخیر، دانشمندان تغییراتی در نحوه پردازش چربی توسط افرادی که در معرض سطوح بالاتری از آلودگی قرار داشتند، مشاهده کردند. میتوکندری‌ها مسئول تبدیل مواد مغذی از غذا به انرژی هستند و همچنین به بدن کمک می‌کنند تا از چربی به عنوان سوخت استفاده کند. بنابراین، مشکلات در عملکرد میتوکندری می‌تواند بر کارایی سلول‌ها در مدیریت انرژی تأثیر بگذارد.
در این تحقیق، دو گروه مورد بررسی قرار گرفتند: موش‌ها که به مدت دو هفته در معرض دود دیزل یا هوای فیلتر شده قرار داشتند و ۲۶ بزرگسال سالم که به مدت ۱۰ هفته از لس آنجلس به پکن منتقل شدند و در معرض سطوح بالاتری از آلودگی ذرات ریز قرار گرفتند. نمونه‌های خون هر دو گروه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت تا تغییرات در مولکول‌های مرتبط با متابولیسم چربی و استرس اکسیداتیو شناسایی شود.
نتایج نشان داد که موش‌ها و انسان‌ها تغییرات مشابهی در نحوه پردازش چربی داشتند. یکی از نشانه‌های بارز، تجمع ترکیباتی به نام آسیل‌کارنیتین‌ها بود که زمانی که سلول‌ها نتوانند به طور مؤثر اسیدهای چرب را تجزیه کنند، ایجاد می‌شود. همچنین، آزمایش‌های بافت کبد نشان داد که میتوکندری‌ها پس از قرارگیری در معرض دود دیزل به طور مؤثر انرژی تولید نمی‌کنند.
افراد در معرض سطوح بالای آلودگی نیز تغییراتی را نشان دادند که به آسیب چربی و مواجهه با آلاینده‌هایی که معمولاً از اگزوز خودروها و دیگر منابع احتراق تولید می‌شوند، مرتبط بود. با این حال، این مطالعه به طور قطعی نشان نمی‌دهد که آلودگی هوا باعث اختلال در عملکرد میتوکندری در انسان‌ها می‌شود، زیرا گروه انسانی کوچک بود و تغییرات در بدن اندازه‌گیری شد.
علاوه بر این، التهاب یکی از راه‌های شناخته‌شده‌ای است که آلودگی هوا می‌تواند بر سلامت قلب تأثیر بگذارد. هوای آلوده می‌تواند التهاب و تغییراتی در عروق خونی ایجاد کند که به تجمع پلاک و بیماری قلبی منجر می‌شود. این مطالعه نشان می‌دهد که ممکن است بعد دیگری نیز وجود داشته باشد؛ اگر آلودگی باعث سخت‌تر شدن پردازش چربی و تولید انرژی در سلول‌ها شود، می‌تواند به استرس متابولیک ناشی از قرارگیری طولانی‌مدت در معرض آلودگی اضافه کند.
در نهایت، اگرچه نمی‌توان کیفیت هوای بیرون را کنترل کرد، اما می‌توان با انتخاب زمان مناسب برای حضور در آن، از میزان قرارگیری در معرض آلودگی کاست. بررسی شاخص کیفیت هوا (AQI) قبل از خروج از خانه می‌تواند راهی آسان برای اتخاذ تصمیمات آگاهانه‌تر در مورد قرارگیری در معرض آلودگی باشد.
