تحقیقات جدید نشان می‌دهد که ورزش نه تنها بر روی عضلات تأثیر می‌گذارد، بلکه تغییراتی در مغز ایجاد می‌کند که می‌تواند به بهبود سلامت شناختی در طول زمان کمک کند. یک مرور جدید بر روی تحقیقات ورزشی به بررسی تأثیر انواع مختلف ورزش بر مغز در طول زندگی پرداخته است و بر دو مولکول کلیدی، یعنی BDNF و IGF-1، تمرکز کرده است.
نقش BDNF و IGF-1
مولکول BDNF به حمایت از سلول‌های مغزی سالم کمک می‌کند و نقش مهمی در یادگیری و حافظه دارد، در حالی که IGF-1 در حفظ و حمایت از مغز نقش دارد. این مرور به بررسی ارتباط بین انواع مختلف ورزش و این مولکول‌ها پرداخته و عواملی مانند فراوانی، شدت و مدت زمان تمرین را مورد بررسی قرار داده است.
تأثیرات متفاوت ورزش‌های هوازی و قدرتی
ورزش‌های هوازی ارتباط قوی‌تری با BDNF دارند. نتایج نشان می‌دهد که ورزش‌های چالش‌برانگیز هوازی، مانند دویدن، دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی سریع، با افزایش بیشتر این مولکول مغز پشتیبانی‌کننده همراه است. به‌طور خاص، ورزش‌های هوازی با شدت 65 درصد یا بیشتر از حداکثر تلاش، دو تا سه بار در هفته و با مدت زمان حداقل 40 دقیقه، الگوی مرتبط با پاسخ قوی‌تر BDNF است.
از سوی دیگر، تمرینات قدرتی رابطه متفاوتی با IGF-1 دارند. در این مورد، فراوانی تمرینات بیشتر از وزن یا مدت زمان تمرین اهمیت دارد. این مرور به تمرینات مقاومتی حداقل سه بار در هفته اشاره کرده است.
مزایای فراتر از مولکول‌ها
تحقیقات شامل تغییرات مرتبط با حافظه و خلق و خو در ورزش‌های هوازی و بهبود حافظه، توجه و عملکرد اجرایی در بزرگسالان مسن‌تر با اختلالات شناختی خفیف در تمرینات مقاومتی بوده است. برخی از این مزایا یک سال پس از پایان برنامه تمرینی نیز باقی مانده است.
ساخت یک روال ورزشی پشتیبان مغز
برای حمایت از مغز، نیازی نیست که تمرینات خود را به یک آزمایش علمی تبدیل کنید. این مرور به شما دلیلی می‌دهد تا برای هر دو نوع ورزش، یعنی هوازی و قدرتی، فضایی در برنامه خود ایجاد کنید. این توصیه‌ها به‌عنوان یک چارچوب در نظر گرفته شوند و نه یک فرمول دقیق.
در نهایت، مغز شما ممکن است از ترکیب ورزش‌های هوازی و قدرتی بهره‌مند شود، نه فقط از ورزش به‌طور کلی. ایجاد فضایی برای هر دو نوع ورزش، راهی ساده برای حمایت از سلامت مغز و ساختن بدنی قوی‌تر و تواناتر است.
