تحقیقات جدید نشان می‌دهد که حذف پلاستیک از مواد غذایی، ظروف آشپزخانه و محصولات شخصی به مدت تنها یک هفته می‌تواند مواد شیمیایی مختل‌کننده هورمون را تا ۵۰ درصد کاهش دهد. این مطالعه که تحت عنوان آزمایش PERTH انجام شد، بر روی بیش از ۲۰۰ بزرگسال صورت گرفت و نشان داد که همه شرکت‌کنندگان دارای سطوح قابل تشخیصی از مواد شیمیایی مرتبط با پلاستیک، به ویژه فتالات‌ها و بیسفنول‌ها بودند.
در این آزمایش، شرکت‌کنندگان به مدت یک هفته عادت‌های روزمره خود را با گزینه‌های کم‌پلاستیک جایگزین کردند. این بدان معنا بود که غذاهایی با حداقل تماس با پلاستیک از تولید تا بسته‌بندی انتخاب کردند و همچنین تغییراتی در ابزارهای آشپزخانه و در برخی موارد محصولات شخصی داشتند. جالب است که میزان کالری مصرفی ثابت ماند و این آزمایش به معنای یک رژیم غذایی سنتی نبود.
پس از گذشت هفت روز، نتایج قابل توجهی مشاهده شد. برخی از فتالات‌ها بیش از ۴۰ درصد کاهش یافتند و بیسفنول‌هایی مانند BPA و BPS در برخی گروه‌ها بیش از ۵۰ درصد کاهش پیدا کردند. تغییرات عمده ناشی از تغییر منابع غذایی و بسته‌بندی بود و نه تنها با تعویض یک محصول.
اهمیت بسته‌بندی مواد غذایی
این مطالعه نشان می‌دهد که تماس با پلاستیک چگونه می‌تواند به سرعت بر بدن تأثیر بگذارد. بسیاری از این مواد شیمیایی نیمه‌عمر کوتاهی دارند و بدن به طور مداوم آنها را پاکسازی و دوباره انباشت می‌کند. غذاهای بسته‌بندی‌شده و فرآوری‌شده نه تنها با افزایش تماس با این مواد شیمیایی مرتبط بودند، بلکه یکی از عوامل اصلی آن نیز به شمار می‌رفتند. حتی میوه‌ها و سبزیجات که به نظر سالم می‌رسند، وقتی در پلاستیک بسته‌بندی می‌شوند، سطوح بالاتری از این مواد شیمیایی را نشان می‌دهند.
تغییرات ساده‌ای که می‌توان انجام داد شامل انتخاب گزینه‌های کمتر بسته‌بندی‌شده، اجتناب از کنسروها و استفاده از ظروف شیشه‌ای به جای پلاستیک برای نگهداری غذاهای باقی‌مانده است. همچنین عادات آشپزی نیز تأثیر زیادی دارند؛ گرم کردن غذا در پلاستیک یا استفاده از ظروف فرسوده می‌تواند دوزهای کوچک و مکرر از این مواد شیمیایی را به بدن وارد کند.
در نهایت، این مطالعه نشان می‌دهد که حذف کامل پلاستیک دشوار است، اما با کاهش منابع رایج و مکرر تماس، می‌توان به نتایج قابل توجهی در مدت زمان کوتاه دست یافت.
