تحقیقات جدید نشان می‌دهد که انباشت مزمن آهن در اندام‌ها، که به آن «پیری آهنی» گفته می‌شود، یکی از عوامل اصلی پیری بیولوژیکی است. این فرآیند به تدریج در طول زمان در اندام‌هایی مانند ریه‌ها، کبد، قلب و مغز اتفاق می‌افتد و می‌تواند به کاهش عملکرد این اندام‌ها منجر شود.
بر اساس تحقیقات منتشر شده در International Journal of Molecular Sciences، با افزایش سن، آهن درون سلول‌ها انباشته می‌شود و این انباشت باعث تولید مولکول‌های مضر به نام رادیکال‌های آزاد می‌شود که می‌توانند به میتوکندری‌ها، که منبع انرژی سلول‌ها هستند، آسیب برسانند.
تحقیقات جدیدی که در سال 2026 در Cell Metabolism منتشر شده، نام رسمی «پیری آهنی» را به این پدیده داده و به بررسی دقیق‌تر آن پرداخته است. محققان با بررسی نمونه‌های بافتی از انسان‌ها و میمون‌ها، الگوی واضحی را مشاهده کردند: با افزایش سن، آهن انباشته شده و باعث آسیب مداوم به غشای سلولی می‌شود.
مهم‌ترین عامل در این چرخه آسیب، آنزیمی به نام ACSL4 است. زمانی که محققان این آنزیم را در موش‌ها مسدود کردند، بهبودهایی در کاهش پیری مشاهده کردند. جالب‌تر اینکه، این تیم کشف کرد که ویتامین C به‌طور مستقیم این آنزیم را مسدود می‌کند.
در آزمایشات انجام شده بر روی میمون‌های مسن که به مدت بیش از 40 ماه ویتامین C دریافت کردند، نتایج شگفت‌انگیزی مشاهده شد. این میمون‌ها نشانه‌های کمتری از پیری آهنی در بدن خود نشان دادند و عملکردهای مغزی و متابولیکی بهتری داشتند.
ویتامین C به عنوان یک آنتی‌اکسیدان قوی شناخته شده است و این تحقیق نشان می‌دهد که این ویتامین به‌طور خاص می‌تواند به آرام کردن التهاب‌های مرتبط با سن، حمایت از عملکرد ایمنی سالم و مدیریت مواد معدنی اضافی مانند آهن کمک کند.
این یافته‌ها نشان می‌دهد که ویتامین C می‌تواند نقش مهمی در بهبود روند پیری ایفا کند و به عنوان یک گزینه مقرون به صرفه در برنامه‌های طول عمر مورد توجه قرار گیرد. با این حال، تحقیقات بیشتری بر روی انسان‌ها لازم است تا تأثیرات آن به‌طور کامل مشخص شود.
