در شرایطی که درد دارید، حتی انجام یک تمرین معمولی می‌تواند به نظر ریسکی بیاید. ممکن است از پیاده‌روی روزانه خود صرف‌نظر کنید زیرا نگران بدتر شدن وضعیت‌تان هستید، یا با وجود ناراحتی، به تمرین ادامه دهید و از خود بپرسید آیا بیش از حد به خود فشار می‌آورید.
یک بررسی جدید در زمینه ورزش و درد، به تجزیه و تحلیل صدها مطالعه پرداخته تا ببیند انواع و میزان مختلف ورزش چگونه بر درد تأثیر می‌گذارد. این بررسی شامل 157 مرور سیستماتیک بود که به جمع‌آوری یافته‌ها از 2,736 آزمایش کنترل‌شده تصادفی و بیش از 221,000 نفر پرداخته است. این تحقیقات به انواع مختلف درد، از جمله دردهای اسکلتی-عضلانی، سردردها و میگرن، دردهای مرتبط با سرطان، آرتریت روماتوئید و دردهای مرتبط با بارداری و یائسگی پرداخته است.
نکات کلیدی از بررسی
نتایج نشان می‌دهد که ورزش به طور قابل توجهی درد را در مقایسه با عدم ورزش کاهش می‌دهد و هیچ یک از روش‌ها به‌طور واضح برتر نیستند. پیاده‌روی و سایر ورزش‌های هوازی، تمرینات مقاومتی، یوگا، پیلاتس و تای‌چی همگی با کاهش درد مرتبط بودند. اما نکته جالب‌تر این است که برنامه‌های ورزشی با شدت پایین‌تر، کاهش درد بیشتری را نسبت به برنامه‌های با شدت متوسط تا بالا نشان دادند.
برنامه‌های ورزشی که کمتر از 12 هفته طول کشیدند نیز مزایای بیشتری نسبت به برنامه‌های طولانی‌تر داشتند. همچنین، افرادی که کمتر از 120 دقیقه در هفته ورزش می‌کردند، کاهش درد بیشتری را تجربه کردند. در این بررسی، فرکانس ورزش نیز انعطاف‌پذیر بود و تفاوت معناداری بین ورزش کردن یک یا دو بار در هفته و سه بار یا بیشتر وجود نداشت.
چرا ورزش‌های ملایم ممکن است پایدارتر باشند
این نتایج به این معنا نیست که ورزش کمتر به طور ذاتی بهتر است. یکی از دلایل ممکن است پایبندی به برنامه‌ها باشد. بسیاری از مطالعات ورزشی برنامه‌های ساختاریافته یا نظارت‌شده ارائه می‌دهند. هنگامی که این حمایت به پایان می‌رسد، شرکت‌کنندگان ممکن است به طور طبیعی کمتر ورزش کنند، که می‌تواند توضیح دهد چرا برنامه‌های طولانی‌تر نتایج بهتری نداشتند.
همچنین، شروع با ورزش‌های ملایم می‌تواند به دلایل عملی آسان‌تر باشد. زمانی که با درد دست و پنجه نرم می‌کنید، یک تمرین شدید می‌تواند خطرناک به نظر برسد. یک نقطه شروع قابل مدیریت ممکن است به شما کمک کند تا اعتماد به نفس بیشتری پیدا کنید و بدون نگرانی مداوم از تشدید درد، به حرکت ادامه دهید.
ورزش ممکن است از طریق چندین مسیر، از جمله آزادسازی اندورفین‌ها و تغییرات در مواد شیمیایی مغز که در درد و خلق و خو نقش دارند، به کاهش درد کمک کند. همچنین ممکن است بر التهاب و سیستم اندوکانابینوئید تأثیر بگذارد که به تنظیم درد کمک می‌کند.
نتیجه‌گیری
یافته‌ها به این معنا نیست که باید از ورزش‌های چالش‌برانگیز دوری کنید. بلکه نشان می‌دهد که می‌توانید از جایی که هستید شروع کنید و از آنجا پیشرفت کنید. شواهد به‌طور کلی در سطح متوسط ارزیابی شد زیرا کیفیت مرورهای زیرین متفاوت بود. با این حال، یافته‌ها در بسیاری از شرایط و انواع ورزش‌ها سازگار بودند و حرکت را به عنوان بخشی مفید از مدیریت درد تأیید می‌کنند. شما نیازی به ساعت‌ها ورزش یا تمرینات سخت ندارید تا بتوانید درد را کاهش دهید. نقطه شیرین ممکن است یک روال قابل مدیریت باشد که واقعاً می‌توانید به آن پایبند باشید.
